In het spoor van de wolf: wandelen tussen stilte, sporen en verhalen

Door: Henk Jan de Looff

LOENEN – De avondzon hangt nog boven de heide als een groep wandelaars zich verzamelt bij de schaapskooi op de Loenermark. Wandelschoenen worden gestrikt, verrekijkers gaan om de nek en iedere deelnemer hoopt een wolf te zien. Die kans is klein, zegt gids Marijs Hox meteen aan het begin van de excursie. “Maar je gaat wel anders naar het landschap kijken.”

Dat blijkt al snel tijdens de wandeling “In het spoor van de wolf”, die zaterdagavond 9 mei werd gehouden op de Loenermark. Onder begeleiding van Hox, gids van Werkgroep Wolf Nederland en IVN-gids, trekt de groep door een afwisselend gebied van heide, graslanden en bos. Onderweg wijst ze op oude sporen van de ijstijd: stuifduinen, smeltwatersporen en de stuwwal die het landschap zijn glooiende karakter geeft. Het is een wandeling waarbij natuur, geschiedenis en actualiteit ongemerkt in elkaar overlopen.

De wolf zelf laat zich niet zien. Toch voelt het dier de hele avond dichtbij. Bij een zandpad blijft de groep staan bij wat een mogelijk wolvenuitwerpsel is, met duidelijk zichtbare haren erin. Geen hard bewijs, wel een teken dat hier een roofdier door het gebied trekt. Dat soort momenten maakt indruk. 

Tijdens de tocht vertelt Hox rustig en feitelijk over het gedrag van de wolf, hoe het dier leeft en waarom het zich opnieuw in Nederland heeft gevestigd. Zonder grote woorden of discussies voor of tegen. “De wolf is terug en daar zullen we mee moeten samenleven,” is de boodschap. Hoe dat samenleven eruitziet, komt ook aan bod. Er wordt gesproken over bescherming van vee en over wolfwerende rasters die schade moeten beperken.

Die neutrale aanpak past bij Werkgroep Wolf Nederland, de organisatie achter de excursie. De vereniging wil vooral kennis delen en gesprekken op gang brengen. Niet door mensen te overtuigen, maar door feiten en ervaringen toegankelijk te maken. Dat gebeurt via lezingen, voorlichtingen en wandelingen zoals deze. Ook ondersteunt de werkgroep veehouders met praktische hulp, bijvoorbeeld bij het plaatsen van wolfwerende omheiningen.

Volgens de organisatie is iedere situatie anders en vraagt samenleven met de wolf om maatwerk. Daarom richt de werkgroep zich niet alleen op natuurliefhebbers, maar ook op bewoners en boeren die met vragen of zorgen zitten. Begrip begint volgens hen vaak met ontmoeting en uitleg in het veld.

Terwijl de zon langzaam achter de bomen zakt, loopt de groep terug richting de schaapskooi. De schemering valt precies op tijd in. De deelnemers gaan met een bijzonder gevoel naar huis. Alsof het landschap onderweg iets van zijn geheim heeft prijsgegeven.