Wilders in Brummen
ColumnsCOLUMN: Je moet het verhaal in Gemeente Thuis zin na zin afpellen om een beeld te krijgen wat er gaat gebeuren op het landgoed Michaelshoeve in Brummen. De gemeente wil er 35 statushouders in een paviljoen huisvesten. Het zijn vluchtelingen van wie vaststaat dat ze voor geweld en terreur zijn gevlucht. Zij krijgen uitzicht op een huis. Zes, zeven woningen, vermoed ik, voor kinderrijke gezinnen. De spreidingswet verplicht ons ertoe.
‘Echte vluchtelingen’ en ‘gelukzoekers’ die zich in Nederland willen vestigen overlopen het aanmeldcentrum in Ter Apel. Daar wordt uitgezocht wie mag blijven en wie terug moet naar zijn veilige thuisland. Het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) zou in de Michaelshoeve een filiaal van Ter Apel willen vestigen, een doorstroomlocatie voor 300 asielzoekers. Het verlopen landgoed is in particuliere handen. De gemeente weet ervan en steunt het COA.
De rechter legde de bovengrens in Ter Apel bij tweeduizend asielzoekers. Elke dag met meer mensen komt het COA op een boete van 15 duizend euro te staan. Het COA is in het hele land op zoek naar filialen. Onze toekomstige premier Wilders sprak zich al eens uit tegen de overlast in Ter Apel. Hij zou tevreden moeten zijn als hij hoort dat Brummen te hulp schiet. De gemeente en het COA praten met omwonenden over beteugeling van mogelijke overlast en de veiligheid van hun schoolgaande kinderen. Praat de kinderen geen complex aan, zou ik zeggen, en eis een toezegging dat overlast gevende asielzoekers worden teruggezonden naar Ter Apel, waar een speciaal opvangkamp voor hen in de maak is.
‘Het PVV tijdperk is al begonnen’, kopte De Volkskrant. De spreidingswet, waar hij tegen was, doet zijn werk in Brummen, nu eens zien wat Wilders klaar maakt in Europa. Hij had een grote mond tegen Rutte. ‘Sla in Brussel met je vuist op tafel, stop de migratie, sluit de grens’.
We zullen het zien.
Muus Groot
