Lenny Kuhr nog steeds een troubadour

BRUMMEN – Zondag 9 november trad Lenny Kuhr op in de Vroolijke Frans. Ze werd hierbij begeleid door Freek Dicke en Frans de Berg. Samen trekken zij sinds 15 september door het land met het programma “Licht”. Lenny zong de sterren van de hemel. De zaal van de Vroolijke Frans zat vol, velen kwamen van ver om haar te horen zingen. De Brummense Aletta, Rudy en Tjal zijn alledrie in Eindhoven geboren en voor hen was het een middag vol nostalgie.

Na het optreden kreeg Marita Klein de gelegheid om Lenny Kuhr te interviewen.

Lenny: “Ik ben op 22 februari 1950 geboren in Eindhoven. Ik werd genoemd naar de overleden tweelingzus van mijn vader Helena Hubertina Johanna. We waren thuis ongelovig, al had ik als kind al een spirituele inslag. In “Heilig vuur” zing ik over mijn jeugd. Achter ons huis waren de bossen en vennen, waarop we in de winter gingen schaatsen en de jongens een vuurtje stookten. Als kind had ik een onbestemd gevoel van heimwee en verlangen. Het bos voelde voor mij als thuiskomen -Bos van mijn jeugd, jij bewaakte mijn hart en het diepst van mijn wezen.-

Op mijn tiende kreeg ik een gitaar en ging ik op les. Tijdens een uitvoering mocht ik een keer zingen en wist toen wat ik later wilde worden. Al jong deed ik mee aan talentenjachten en won er verschillende. In 1967 kwam mijn eerste single uit, die door Armand was geschreven, op mijn muziek: -Laat maar -. In 1969 was ik één van de winnaressen van het Eurovisie Songfestival met het lied -de Troubadour-. Daarna kreeg ik een platencontract en een carrière als zangeres.

In 1974 ben ik getrouwd met een Israëlische arts, die toen in Nederland woonde. Samen kregen we twee dochters, die in Israël gingen studeren en er bleven. Ze hebben allebei een zoon en een dochter. Ik ben net terug uit Israël, waar ik twee weken was om de verjaardag van de jongste twee kleinkinderen te vieren, die 7 en 10 werden.”

“Vanaf 1981 was ik samen met Herman Pieter de Boer. We schreven en componeerden samen veel liedjes. In 1993 verloor ik plotseling mijn stem en werd helemaal teruggeworpen op mijzelf. Een periode van eenzaamheid volgde, maar ook van bezinning. Ik heb anderhalf tot twee jaar niet kunnen optreden. Ik vroeg mij af wie ik werkelijk ten diepste was en leerde de werkelijkheid te aanvaarden. Door zo te ontspannen is mijn stem waarschijnlijk weer teruggekeerd. Eerst was niet duidelijk hoe het kwam, maar het bleek een neurologische oorzaak te hebben. Anderen met dezelfde klachten kregen vaak hun stem niet meer terug. Gelukkig ik wel, maar pas naar een jaar of vijf kreeg mijn stem weer haar volledige diepte. In die tijd mediteerde ik veel, zocht de stilte. Dat doe ik nog steeds. Ik wandel graag alleen in de natuur.”

“In 2003 ben ik met Rob Frank getrouwd. Hij schrijft ook liedjes voor mij en gaat met me mee op tournee. Het programma Licht wil in deze moeilijke tijd, waarin de tegenstellingen tussen mensen groter lijken te worden licht en verbinding brengen. Ik probeer te aanvaarden dat het een pijnlijke tijd is, maar wil ook mijn stem laten horen. Ik ben nu 75 jaar en heb niets te verliezen en hoop nog een aantal jaar te kunnen zingen.”