Nachtmerrie voor stichting 'Onze DROOM'
AlgemeenBRUMMEN - Stichting Onze Droom is een ontmoetingsplaats voor mensen met een achterstand tot de arbeidsmarkt. Door elkaar te ontmoeten wordt getracht sociale uitsluiting te voorkomen. Onder begeleiding van vrijwilligers worden activiteiten gedaan en wordt er samen gekookt en gegeten. Zo doen (kwetsbare) mensen toch mee aan de samenleving. Onze Droom (OD) vond in december 2019 haar onderkomen aan de Meidoornlaan in Brummen maar door de verkoop van het pand moeten ze er mogelijk deze zomer alweer uit.
Het is niet voor het eerst dat OD na een kort verblijf de verhuisdozen weer in moet pakken.
In januari 2016 werd begonnen in Huize de Rees/Klein Sion in Leuvenheim waar men binnen een jaar weer moest vertrekken. Vervolgens werd een ruimte gehuurd van Harmonie Orkest Brummen(HOB), aan de Meidoornlaan, een pand in eigendom van de gemeente, met daarin ook een huisartsenpraktijk. Toen die in juni verhuisde mocht OD de vrijgekomen ruimte in gebruik nemen. Op 20 december 2019 nam Sonja Leemkuil, initiatiefneemster- en voorzitter van de stichting de sleutel in ontvangst. “We waren er bijzonder gelukkig mee, zegt ze. Het gebouw en het plein bieden ons veel mogelijkheden!”
Er is de afgelopen maanden al veel tot stand gebracht; het Repair Café, een ruimte voor kledinguitgifte- en reparatie, een gezellige huiskamer en met hulp van veel buren zijn er groente, kruiden, fruit en bloementuintjes aangelegd.
Het onderkomen was een tijdelijke oplossing omdat het pand verkocht zou worden.
Tijdens de Gecombineerde Forumvergadering van 14 mei maakte wethouder Ine van Burgsteden bekend dat de verkoop hoogstwaarschijnlijk al voor de zomer bezegeld wordt.
“Natuurlijk wisten we dat het tijdelijk zou zijn, zegt Sonja Leemkuil. Maar HOB heeft in 2019 nog geld gehad van de gemeente om het gebouw op te knappen. En toenmalig wethouder Steinweg zei dat verkoopprocedures en bestemmingsplanwijzigingen veel tijd kosten en bovendien moest er nog vervangende ruimte voor HOB worden gevonden, dan ben je zo twee jaar verder. Ik voel me hevig teleurgesteld en kan me haast niet voorstellen dat de raad hier bij de opening nog niets vanaf wist. We zijn vaak geprezen en gesteund door politici voor het werk dat we doen. De burgemeester zou hier half maart nog komen helpen voor NLdoet van het Oranjefonds. Wij kosten de gemeente niets, de subsidie die wij kregen ging op aan huur voor de HOB. Wij zouden nooit verhuisd zijn hadden we dit geweten. Al het werk dat al gedaan is, en nu moeten we weer op zoek! Het is om moedeloos van te worden.”
