AZC- protest voedt het COA
ColumnsCOLUMN: Je zal maar van het COA zijn en aan twee zijden affikken. Aan de ene kant gemeenten die jouw AZC’s niet willen, ik hoorde deze week behalve Brummen ook Amersfoort, Noordwijk, Doetinchem en Zutphen langskomen. Aan de andere kant een minister, Mona Keizer, die de AZC’s laat volproppen omdat er voor statushouders geen woningvoorraad is.
‘Asiel’ schijnt in deze verkiezingstijd het overheersende vraagstuk van ons land. Jeugdzorg, ’stikstof’, een kenniskloof en bestaanszekerheid doen er even niet toe. Afgelopen vrijdag had ‘Spraakmakers’ op Radio 1 de stelling: ‘Gewelddadige protesten tegen AZC’s geven een vertekend beeld’. Een mevrouw uit Amersfoort die al jarenlang tegenover een AZC woont heeft ‘echt nooit geen last’. Een AZC kent twee spannende momenten, volgens een geleerde expert, als het open gaat en als het sluit. Als het sluit omdat kinderen uit de buurt harteloos worden gescheiden van hun vriendjes en vriendinnetjes in het AZC.
Het programma kreeg veel reacties, overwegend positief, zei de presentator. Gezien de stelling is dat even weinig representatief als de ophef van de tegenstanders. Feit is dat het AZC op straat en in de politiek onder druk staat. In Brummen is ’t te zien en te horen. ‘We zijn niet tegen vluchtelingen, maar niet zoveel’. De spreidingswet, die bij rechts een woedewaas heeft veroorzaakt, wordt een norm. 120 in Brummen.
Het concept Michaelshoeve met 350 asielzoekers lijkt passé. De lat zal lager moeten. Meer mini-AZC’s zal een flinke kostenstijging veroorzaken. Brummen bijvoorbeeld heeft geen kleinere accommodatie beschikbaar. Hotels en portacabins zijn duur. Het toezicht over verspreide vestigingen vraagt ook extra personeel. Als de regering de immigratiestroom niet weet in te tomen zal het Rijk financieel moeten bijpassen. Alzo helpen de protesten tegen de AZC’s het COA aan extra (belasting)geld.
