Landhonger als voedingsbodem voor gemeentelijke herindeling

BRUMMEN - De afgelopen maanden is er veel gepubliceerd over de gemeentelijke herindeling en is er ook al voorgesorteerd op een orgaan van de gemeente Brummen in de gemeente Zutphen. In de forumvergadering van mei dit jaar zijn er diverse insprekers geweest die hebben uitgelegd waarom het beter of juist niet goed is dat Brummen niet zelfstandig blijft waarbij onder andere de volgende vragen naar voren kwamen:

Kan Brummen onder de huidige omstandigheden nog zelfstandig blijven? Zijn de argumenten die in het verleden gebruikt werden om de gemeente Brummen op te heffen nog actueel? Of zijn de omstandigheden inmiddels zodanig dat aansluiting bij Zutphen niet direct noodzakelijk is? Wat zijn de voor- of nadelen voor de inwoners van de gemeente Brummen als hun gemeente niet meer zelfstandig is? Waarom wordt er zoveel haast gemaakt om de aansluiting met Zutphen af te ronden. Is het mogelijk, om de aansluiting bij Zutphen onderwerp te maken van de verkiezingen, zodat de burgers van de gemeente Brummen zich hierover kunnen uitspreken?

In deze rubriek zullen diverse betrokken inwoners van de gemeente Brummen hun visie geven op het mogelijk opgaan van hun gemeente in de gemeente Zutphen.

Wilt u graag op deze rubriek reageren of uw mening omtrent de gemeentelijke herindeling kenbaar maken, dan kunt u dit doen middels een ingezonden brief. Deze kunt u richten aan redactie@brummennieuws.nl. (Anonieme ingezonden brieven worden niet geplaatst).

Over de beoogde herindeling van de gemeente Brummen, spreekt het Brummens Nieuws met Leuvenheimer Paul Wolvekamp medeoprichter van de Vereniging Behoud Landgoederen-zone Brummen. Hij is sinds 13 jaar woonachtig in het Brummense dorp en was een van de insprekers tijdens de forumvergadering in april over de gemeentelijke herindeling. De kernboodschap was: “Hoe voorkomen we dat we de regie kwijtraken? Wat is het probleem eigenlijk, en waar ligt de oplossing?” Nu we een half jaar verder zijn leven deze vragen nog steeds bij Wolvekamp. Als antwoord dat steeds wordt gegeven is dat Brummen de bestuurskracht ontbreekt. Het ambtelijk apparaat is niet op orde, en dat probleem lijkt alleen maar groter te worden. Wolvekamp ziet dat probleem ook wel, maar ziet het gemakshalve overdragen van de eigen gemeente aan een grotere gemeente niet als de oplossing. “Kijk maar eens naar een gemeente als Blaricum. Qua grootte vergelijkbaar met Brummen. Die hadden zich ook aan Hilversum kunnen overgeven, maar wilden de dorpscultuur in standhouden. Samen met Eemnes en Laren vormen ze nu de BEL-combinatie. Bundel de krachten maar hou de relatie tussen burger en overheid kort!” Ook de argumentatie dat het voorzieningenniveau in de knel komt acht hij niet onderbouwd. “Wat ontbreekt er dan, en waar komt dat voorzieningenniveau in de knel?” Het gevaar bestaat natuurlijk dat er in voorzieningen gaat worden afgeschaald na een fusie. Over het behouden van de bibliotheek en het zwembad is nog met geen woord gerept in de diverse raadsnota’s.

Het probleem moeilijk aan personeel te kunnen komen is volgens Wolvekamp eerder een HR uitdaging. “Er wordt telkens gesteld dat een grotere gemeente meer salaris biedt aan zijn ambtenaren. Ik vraag me echter af of dat wel de grootste bottleneck is. Kijk eens goed naar zaken als wonen en leven, toekomstbestendigheid. Een fusie zal die problemen niet zomaar oplossen.” Wolvekamp ziet de kans om bijvoorbeeld in te zetten op een woningquotum voor sociaal en economisch gebondenen ook als een kans om personeel aan te trekken. “Bouwen van huizen is natuurlijk belangrijk. Bied naast een baan bij de gemeente ook woongelegenheid aan, voorzie in scholen, en de gemeente is opeens een heel aantrekkelijk werkgever. Brummen heeft qua woon-, leef- en werkgenot enorm veel te bieden; ga dit meer uitventen om nieuw talent aan te trekken en vast te houden.’’

Snelheid

De vraag dringt zich bij Wolvekamp op waarom de richting die gekozen is zo erg doet denken aan het een fuik inzwemmen. “De snelheid waarmee er een keuze is gemaakt uit een paar scenario’s lag zó hoog. Vijf scenario’s zijn genoemd, maar er lijkt maar één scenario echt serieus gewogen te worden: Fusie. In 4 weken tijd moesten de stukken even worden doorgenomen. “Een scenario als Voorst als fusie-partner is razendsnel afgeserveerd zonder dat er een burger iets van heeft kunnen vinden.” De raadsleden uit Voorst die kwamen inspreken werden gekapitteld dat ze te laat in het proces kwamen.”

Landhonger

Als een van de medeoprichters van de Vereniging Behoud Landgoederen-zone Brummen maakt Wolvekamp zich grote zorgen over de landhonger van Zutphen en Rheden. Zutphen heeft in het verleden al aangetoond dat de fusie met Warnsveld voor de laatste betekende: alles inleveren. 

Pasgeleden heeft Zutphen opeens plannen op tafel gelegd voor een forse uitbreiding van het industrieterrein De Revelhorst zonder de bevolking te consulteren. “Een stad heeft een andere cultuur dan het platteland. In Brummen kun je nog gemakkelijk in gesprek komen met de wethouder over bijvoorbeeld verkeersoverlast zoals we in Leuvenheim hebben ervaren tijdens de werkzaamheden aan de N348. Het werd open besproken én opgelost. In de stad wordt dat eerder gezien als klein leed en sneller genegeerd.” Wat betreft Rheden merkt Wolvekamp op dat Rheden zelf met een groot capaciteitsprobleem kampt. Wel spreekt hij de wens uit dat Brummen de tijd neemt om alle mogelijkheden goed te onderzoeken en niet met oogkleppen op alleen richting Zutphen te kijken. “Durf soms ook tegen de doorhollende trend van schaalvergroting - zoals ook in onderwijs, zorg en cultuur, en de belofte van meer efficiency - in te gaan. Koester wat kan en kies voor kleinschaligheid omdat dit past bij de Brummense cultuur.’’

HENK JAN DE LOOFF